HISTORIA
KUBA oihala Kuba herriaren ehun tradizionala da, Kongoko Errepublika Demokratikoan. Ehunaren garapena XVII. eta XIX. mendeen artean loratu zen antzinako Kuba Erresumari dago lotuta, antolaketa politiko sofistikatuagatik eta arte-ekoizpen aberatsagatik ezaguna. Ehunak ez ziren objektu apaingarri soilak, estatusaren, identitatearen eta boterearen ikurrak baizik. Zeremonietan, erritualetan eta truke sozial eta ekonomikoaren parte gisa erabiltzen ziren. Patroi geometrikoen konplexutasunak tradizio estetiko sakona eta esanahi kulturalez betetako sistema bisuala islatzen ditu.

TEKNIKA
Errafiazko palmondoetatik ateratako zuntzekin egin ohi da KUBA. Gizonek ehungailuan ehotzen dute ehunaren oinarria, eta emakumeek, berriz, gainazala brodatu eta apaindu egiten dute. Brodatzeko, aplikatzeko eta ebakitzeko tekniken bidez sortzen dira diseinuak, motibo geometriko asimetriko konplexuak edo erritmikoki errepikakorrak osatuz. Kolore tradizionalak —tonu naturalak (beixa, marroia eta beltza)— tindu organikoetatik eta zuntzaren koloretik datoz. Ehundura aberatsa eta zertxobait lodia da, patroiek sakontasun bisuala eta erliebea izan dezaten.

ERABILERA
Tradizioz, zeremonia-jantzi, biltzeko gona edo dekorazio-elementu gisa erabiltzen zen KUBA oihala, erritu- eta jai-testuinguruetan. Aberastasunaren sinbolo gisa ere balio zuen, eta tributu edo truke gisa erabil zitekeen. Gaur egun, ehun horiek balio handia dute arte eta diseinu garaikidearen arloan. Barrualdeak, tapizak, moda eta pieza artistikoak apaintzeko erabiltzen dira, eta haien indar grafikoagatik eta egitura bisual konplexuagatik dira estimatuak. KUBA oihalak Kongoko ondare kulturalaren erreferente eta mundu osoko sortzaileentzako inspirazio-iturri izaten jarraitzen du.